Azyl

Wiersz biały jest specyficzną formą wiersza. Nie ma ani znaków interpunkcyjnych, ani nie posiada też rymów. Ważna jest rytmika. I co z tego, nie potrzebują. De facto nie ważna jest forma przekazu, ważny jest przekaz jaki ze sobą niosą. Ich analiza jest tak samo banalna jak wierszy tradycyjnych. Zależy to od autora. A ludzie umieją w ten sposób przekazać spersonalizowane koncepcje i pragnienia. Nam zostaje jedynie delektować sie ich twórczością, którą tak starannie każdy poeta tak pielęgnuje.Poezja to pasja. Niemożliwym jest o niej pisać jak o normalnym hobby. Tutaj jedyne co poświęcamy to nasza głowę. Wylewamy duszę na skrawki papieru, rozbieramy się przed Wami z masek dnia zwykłego. Jak golasy w środku miasta musimy odrzucić wstyd i lek przed pokazaniem swojej duszy.
 Nie wiem ilu twórców uważa się za prawdziwych poetów, a ilu tak zwanych poetów za prawdziwych poetów. Jedno jest bezsporne. Zostaliśmy obdarowani duszą. Czy w nas zbytnio wierzymy, czy nawet przeciwnie to wszystko jest nieistotne. Istotna jest pasja, istotne jest usilne pielęgnowanie swojego celu w brew wszystkiemu. Będąc w czymś dobrym lub beznadziejnym, przeskoczysz góry jeżeli nie zaprzestaniesz. Tak w tej chwili jest z nami poetami wierszokletami.
 "Spojrzenie"
cicha niczym dłonie twarz leży przed nimi
to niecierpliwe jak wstyd ciało po nieuchwytnym pięknie rozbiera
słodkii oddech wstydliwie rozbiera dotyk
dotyk słodkia uwielbia na cichych ciałach

Adres www: http://105.2.212.207