Początkowo Joan Miro tworzył w różnych modnych stylach, na przykład fowistycznym i kubistycznym. Czerpał swoje inspirację z surrealizmu i dadaizmu. Jego sztuka łączyła często również elementy folkloru katalońskiego, zdarzało mu się porównywać ją do poezji.  Pod koniec życia  zaczął jednak  korzystać z różnych środków ekspresji, tworząc między innymi setki ceramik. Miro eksperymentował z wieloma nurtami, jednak przez całe życie udało mu się zachować  artystyczną niezależność. Mottem malarza było usilnie przekonanie, że "Najważniejsze jest, żeby obnażyć duszę". Dzieła Miro, pełniące również  rolę plakatów, stały się popularne na całym świecie.